اس عاشقانه



ای روی گشـــاده خُلق تنگ آمده ای

 آهــوی رمیده چـون پلنـگ آمـده ای

آن روسری سپید می دانی چیست؟

بــــا پـرچم آشتی بـه جنگ آمـده ای



اس عاشقانه



بسیـار تماشایی و آراسته ای

 از رونق مـاه آسمان کاسته ای

انگار نه انگار که مارا دیدی

از روی کدام دنده بر خاسته ای؟